Jesteś tutaj

Pozwolenie na budowę zgodnie z Prawem budowlanym

Obrazek do nagłowka: 
Pozwolenie na budowę zgodnie z Prawem budowlanym

Pozwolenie na budowę jest najważniejszym dokumentem w budowlanym procesie inwestycyjnym. Zgodnie z Prawem budowlanym pozwolenie na budowę jest decyzją administracyjną zezwalająca na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu.

Pozwolenie na budowę zgodnie z art. 3 pkt 12 Prawa budowlanego (Dz. U. 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) to decyzja administracyjna zezwalająca na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. W rozdziale 4 Prawa budowlanego znajdują się wytyczne odnośnie procedur, jakich należy dopełnić, aby uzyskać przedmiotowe pozwolenie na budowę. Zgodnie z przepisami pozwolenia na budowę wymagają wszystkie obiekty i roboty budowlane z wyjątkiem wymienionych w art. 29 – 31. Zapisy prawa wydają się tu być jasne i czytelne.

Kto wydaje pozwolenie na budowę?

Prawo również definiuje, kto takie pozwolenie może wydać. Zgodnie z przepisami zadania administracji architektoniczno-budowlanej w zakresie wydawania pozwoleń na budowę wykonują:

  • starosta
  • wojewoda
  • okręgowe urzędy górnicze w dziedzinie górnictwa (dotyczy to tylko zakładów i obiektów górniczych).

 

Starosta jest organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji. Wojewoda jest organem wyższego stopnia w stosunku do starosty, i oznacza to, że jest instancją, do której strona postępowania o wydanie pozwolenia na budowę może złożyć odwołanie od decyzji starosty. W praktyce bardzo często decyzja o pozwoleniu na budowę wydana jest przez urząd gminy lub dzielnicy. Wtedy to odwołanie od decyzji kierowane jest do samorządowego kolegium odwoławczego. Zawsze jednak odwołanie składane jest za pośrednictwem pierwszej instancji.

Wojewoda jest organem pierwszej instancji dla takich obiektów i robót budowlanych jak:

  • dróg publicznych krajowych i wojewódzkich wraz z ich infrastrukturą,
  • usytuowanych na obszarach kolejowych,
  • lotnisk cywilnych wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi,
  • usytuowanych na terenach zamkniętych,
  • obiektów hydrotechnicznych piętrzących, upustowych, melioracji,
  • portów i przystani morskich, a także obiektów przeznaczonych do utrzymania ruchu i transportu morskiego.

 

Komplikacje pojawiają się, kiedy projektowana inwestycja swoim zakresem obejmuje obiekty i roboty budowlane, które leżą równocześnie w kompetencjach starosty i wojewody. Problem ten zazwyczaj dotyczy obiektów liniowych, a szczególnie dróg publicznych, z którymi wiąże się konieczność przebudowy sieci uzbrojenia terenu.

Aby rozwiązać ten problem, 17 lipca 2010 r. na podstawie ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych do przepisów budowlanych wprowadzono nową definicję obiektu liniowego. Zgodnie z tym aktem prawnym, za obiekt liniowy uznaje się obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość.

Dodatkową regulacją w tym zakresie jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 listopada 2010 roku, która określa, że wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji dla takich obiektów jak:

  • metro wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi oraz sieciami uzbrojenia terenu, jeżeli konieczność ich budowy lub przebudowy wynika z budowy lub przebudowy metra,
  • sieci uzbrojenia terenu sytuowanych poza pasem drogi krajowej lub wojewódzkiej, jeżeli konieczność ich budowy lub przebudowy wynika z budowy lub przebudowy drogi,
  • drogowych obiektów inżynierskich sytuowanych w granicach pasa drogowego drogi krajowej lub wojewódzkiej, niezwiązanych z tymi drogami,
  • dróg gminnych i powiatowych, jeżeli konieczność ich budowy lub przebudowy wynika z budowy lub przebudowy drogi krajowej lub wojewódzkiej,
  • zjazdów w rozumieniu art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych z dróg krajowych lub wojewódzkich,
  • sieci przesyłowych, w rozumieniu art. 3 pkt 11a Ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne,
  • rurociągów przesyłowych dalekosiężnych służących do transportu ropy naftowej i produktów naftowych.

 

Zgodnie z art. 33 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego, jednak w przypadku, gdy zamierzenie budowlane dotyczy więcej niż jednego obiektu, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów. Istnieje tutaj jednak warunek, że obiekty te mogą samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Ważne przy tym jest, że podział pozwolenia na budowę występuje tylko i wyłącznie na życzenie inwestora. Nie może zdarzyć się sytuacja by podział pozwolenia na budowę nastąpił na wniosek starosty czy też wojewody i być dokonany sztucznie „na granicy” ich kompetencji.

Dokumenty niezbędne do uzyskania pozwolenia na budowę i opłaty

Zgodnie z Prawem budowlanym, aby uzyskać pozwolenie na budowę należy do właściwego organu względem położenia nieruchomości złożyć wniosek w tej sprawie. Jeżeli w danym obszarze nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to wniosek ten musi zostać złożony w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Ponadto należy złożyć oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę obowiązkowo należy dołączyć cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi (np. decyzja środowiskowa, decyzja o lokalizacji zjazdu itp.).

Do projektu powinno zostać również dołączone zaświadczenie potwierdzające uprawnienia projektanta do projektowania oraz jego przynależność do stosownej izby inżynierów. Zaświadczenie powinno być ważne na dzień opracowania projektu.

Złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę wiąże się z koniecznością wniesienia odpowiednich opłat, tj. opłaty skarbowej za wydanie pozwolenia na budowę w wysokości 36 zł oraz opłaty skarbowej w wysokości 17 zł za złożenie pełnomocnictwa (jeżeli wniosek składamy przy pomocy pełnomocnika). Podane wysokości opłat podane są na dzień publikacji artykułu, tj. październik 2013 roku. W przypadku, gdy wniosek nie będzie kompletny, organ, do którego go złożono, wezwie do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Jeśli dokumenty we wskazanym terminie nie zostaną uzupełnione, wniosek zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia. Jednak w przypadku, gdy wniosek będzie kompletny (lub zostanie uzupełniony), organ podejmie działania sprawdzające i w terminie do 65 dni, licząc od dnia złożenia prawidłowo wypełnionego wniosku wraz z załącznikami, powinien wydać stosowną decyzję. Roboty budowlane można jednak zacząć dopiero po upływie czasu na uprawomocnienie się decyzji tj. po 14 dniach licząc od dnia jej otrzymania.

Kto może być stroną w postępowaniu o pozwolenie na budowę?

Warty podkreślenia jest fakt, że w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę mogą wystąpić strony. Pojęcie inwestora, jako strony postępowania na budowę nie wymaga wyjaśnień. W pozostałych przypadkach należy się odnieść do definicji strony zawartej w Kodeksie postępowania administracyjnego (KPA) oraz do regulacji zawartych w Prawie budowlanym.

Zgodnie z KPA stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Prawo budowlane za stronę w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę uznaje inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Istotna jest tutaj definicja obszaru oddziaływania obiektu. Zgodnie z definicją jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Przepisy, do jakich należy sięgnąć by wyznaczyć ten obszar zależą od rodzaju inwestycji.

Jednym z tych dokumentów z pewnością jest Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 roku o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2001 nr 62 poz. 627 ze zmianami).

Oprotestowanie pozwolenia na budowę

Bycie stroną w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę daje prawo do protestowania. Takie prawo przysługuje każdej ze stron postępowania. KPA przewiduje na złożenie protestu od wydanej decyzji 14 dni. Za datę otrzymania decyzji przyjmuję się datę poświadczenia osobistego odbioru w urzędzie lub datę potwierdzenia pocztowego (tzw. zwrotki). Za datę złożenia protestu uznaje się dzień wpływu protestu do urzędu. Po upływie wspomnianego 14 dniowego okresu w przypadku braku protestów od stron postępowania pozwolenie na budowę zyska klauzulę ostateczności, czyli stanie się prawomocne.

Jednak w przypadku, gdy w stosunku do naszej inwestycji, któraś ze stron postępowania złoży protest, urząd rozpatrujący wniosek przekazuje dokumentację do organu drugiej instancji.

Jeżeli decyzja została wydana przez urząd gminy lub dzielnicy, to jak wspomniano na wstępie drugą instancją jest samorządowe kolegium odwoławcze. W przypadku, gdy odpowiedzialnym za wydanie decyzji pozwolenia na budowę był starosta drugą instancją jest wojewoda. Organ drugiej instancji zbada zasadność wniesionego sprzeciwu i w przypadku stwierdzenia jego zasadności – uchyli decyzję o pozwoleniu na budowę. Jeśli taka zasadność nie zostanie stwierdzona, organ odwoławczy oddali sprzeciw i wówczas pozwolenie na budowę może zostać uprawomocnione.

Rozpatrywanie protestów trwa w praktyce od kilku tygodni do kilku miesięcy. Po zatwierdzeniu decyzji o pozwoleniu na budowę przez organ drugiej instancji strona protestująca może złożyć odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Należy tu jednak zaznaczyć, że rozpatrywanie takiej sprawy przez sąd nie wstrzymuje rozpoczęcia budowy. Dopiero w momencie wydania prawomocnego wyroku sądu uznającego rację strony protestującej inwestor będzie zobowiązany do wstrzymania prac budowlanych i dokonania stosownych zmian w projekcie wskazanych w wyroku sądowym lub to uzupełnienia dokumentacji, jeśli sąd prawomocnym wyrokiem uznał ją za niekompletną.

Po wykonaniu stosownych czynności inwestor może ponownie złożyć dokumentację projektową do rozpatrzenia przez właściwy organ pierwszej instancji.

Termin ważności pozwolenia na budowę

Zgodnie z Prawem Budowlanym decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana bezterminowo. W związku z powyższym to, kiedy i w jakim terminie obiekt budowlany objęty przedmiotową decyzją powstanie, jest zależne od inwestora i posiadanych przez niego środków. Należy tu jednak pamiętać, że zgodnie z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata. Ważne przy tym jest, że wygaśnięcie pozwolenia na budowę następuje, niezależnie od tego czy nierozpoczęcie, czy też przerwanie budowy nastąpiło z przyczyn leżących po stronie inwestora, lub też spowodowane było wystąpieniem czynników zewnętrznych.

Od tej zasady istnieje pewien wyjątek. W momencie wydania przez organ administracji albo sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania pozwolenia na budowę dochodzi do wstrzymania biegu terminów określonych w art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego.

Rozpoczęcie budowy wg Prawa budowlanego

Zgodnie z art. 41 ust. 1 Prawa budowlanego rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy. W związku z powyższym, aby nie dopuścić do wygaśnięcia pozwolenia na budowę wystarczy podjęcie przez inwestora prac przygotowawczych, do których zgodnie z atr. 41 ust. 2 Prawa budowlanego zalicza się:

wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie,

  • wykonanie niwelacji terenu,
  • zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów,
  • wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy.

Inwestor ma również możliwość przerwania biegu przerwy w budowie, która została rozpoczęta, ale z jakichś względów przerwana. Można tego dokonać przez wykonanie na budowie nawet drobnych prac budowlanych. Wszystkie działania powinny znaleźć swoje odzwierciedlenie w dzienniku budowy i być potwierdzone przez kierownika budowy. W tym miejscu należy jednak pamiętać, że czynnością przerywającą bieg terminów określonych w art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego nie będzie na przykład zabezpieczenie wykonanych już robót przed dewastacją. Czynności te w myśl prawa ze względu na swój charakter nie stanowią kontynuacji budowy.

Takie stanowisko znajduje również swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowym. Przykładem może być tu wyrok z dnia 12 maja 2009 r., II SA/Bk 13/09 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w którym, orzekł, że kontynuacja budowy polega na zwiększeniu rozmiarów substancji budowlanej prowadzącej do zrealizowania zamierzenia budowlanego w całości, podczas gdy czynności zabezpieczające mają na celu zachowanie w niezmienionym stanie tego, co w efekcie prowadzenia procesu budowlanego już powstało.

Żródło: www.muratorplus.pl

 

 

 

 

 

Branże: 
Zdjęcia: 
Artykuły o podobnej tematyce
BUDMA 2017 rekordowa dla FAKRO
Filmy montażowe w portalu YouTube
XI Narciarskie Mistrzostwa Polski Branży Budowlanej
FAKRO szkoli fachowców na medal

Znajdź szkolenie

Sprawdź, czy w obecnej chwili są prowadzone szkolenia i zapisz się.

Znajdź wykonawcę

Budujesz się? Chcesz zrobić remont? Szukasz wykonawcy? Tutaj go znajdziesz.

Promocje

Sprawdź, jakie mamy obecnie promocje i konkursy.